زندگينامه آلبرت اینشتین

به مناسبت پنجاه و ششمین سالگرد درگذشت آلبرت اینشتین

آلبرت اینشتین” در چهاردهم مارس (١٨٧٩ در شهر “اولم” واقع در ناحيه “ورتمبرگ” آلمان متولد شد. وقتي كه آلبرت يك ساله بود، خانواده وي از اولم عازم مونيخ گرديدند. پدر آلبرت، هرمان اینشتين، كارخانه كوچكي براي توليد محصولات الكتروشيميايي داشت و با كمك برادرش كه مدير فني كارخانه بود، از آن بهره‌برداري مي‌كرد. وي از لحاظ عقايد سياسي با حكومت پروسي‌ها مخالفت داشت، اما امپراتوري جديد آلمان را ستايش مي‌كرد و صدر اعظم آن “بيسمارك” و ژنرال “مولتكه” و امپراتور پير يعني “ويلهم اول” را مورد تجليل قرار مي‌داد. مادر اینشتين كه “پائولين كوخ” نام داشت، بيش از پدر زندگي را جدي مي‌گرفت و از احساسات هنرمندانه‌اي برخوردار بود.

آلبرت كوچولو به هيچ عنوان كودك اعجوبه‌اي نبود و حتي مدت زيادي طول كشيد تا سخن گفتن را بياموزد، بطوري كه پدر و مادرش وحشت‌زده شدند كه مبادا فرزندشان ناقص و غيرعادي باشد. اما بالاخره شروع به حرف‌زدن كرد، ولي غالباً ساكت و خاموش بود و هرگز بازي‌هاي عادي كودكان را دوست نداشت. تحصيلات ابتدائي خود را طبق تعاليم كاتوليك گذراند و از آن لذت فراوان برد و حتي در دروسي  كه به شرعيات و قوانين مذهبي كاتوليك بستگي داشت، چنان قوي شد كه توانست در هر مورد كه همشاگردانش قادر نبودند به سوال‌هاي معلم جواب دهند، به آنها كمك كند. انيشتين جوان در ده سالگي مدرسه ابتدائي را ترك كرد و در شهر مونيخ به مدرسه متوسطه “لوئيت پول” وارد شد.

ذوق هنري

ذوق هنري اینشتين چنان بود كه وقتي در سن پنج سالگي، پدرش قطب نمايي جيبي را به او نشان داد، خاصيت اسرار آميز عقربه مغناطيسي تأثير عميقي بر وي گذاشت. زماني كه اینشتين پانزده ساله بود، حادثه‌ای اتفاق افتاد كه جريان زندگي او را به سمت جديدي سوق داد. پدر او در كار تجارت با مشكلاتي مواجه شد و صلاح را در آن ديد تا كارخانه خود را در مونيخ بفروشد و جاي ديگري را براي كسب و كار خود ترتيب دهد. از آنجا كه وي خوشبين و علاقمند به كسب لذت بود، تصميم گرفت به كشوري مهاجرت كند كه زندگي در آن با سعادت بيشتري همراه باشد و به اين منظور، ايتاليا را انتخاب كرد و در شهر ميلان مؤسسه مشابهي را ايجاد نمود. هنگامي كه وارد شهر ميلان شدند، آلبرت به پدر خود گفت كه قصد دارد تابعيت كشور آلمان را ترك گويد، اما آقاي هرمان به وي تذكر داد كه اين كار زشت و نابهنجار است.

روابط شخصی

نامه‌هایی که اینشتین به خویشاوندان خود نوشته و در دانشگاه عبری بیت‌المقدس نگهداری می‌شود، مشخص می‌کند که اینشتین در طول حیات خود، معشوقه‌های بسیاری داشته که با دو تن از آنان ازدواج کرده است. باربارا وولف از بخش بایگانی انشتین دانشگاه عبری حدود ٣٥٠٠ صفحه از مکاتبات اینشتین از جمله نامه‌های وی به دو همسر و کودکانش طی سال‌های ١٩١٢ الی ١٩٥٥  را منتشر کرده ‌است. اینشتین در نامه‌های خود به همسر دومش السا و دختر وی مارگوت ادعا می‌کند که زنان توجه بسیاری به وی می‌کنند. یکی از معشوقه‌های وی، که یک برلینی سرشناس با نام اتل میچانوسکی بیان داشته که وی مرا تا انگلیس تعقیب کرده، و این کار او غیر قابل تحمل شده‌است. بیماری اسکیزوفرنی ادوارد پسر اینشتین به شدت وی را عذاب می‌داد، و او بارها گفته بود بهتر بود ادوارد هیچگاه به دنیا نمی‌آمد. اینشتین دختر خوانده خود را می‌ستود و در نامه‌اش به السا در سال ١٩٢٤، نوشت: به اندازه دختر خودم، یا شاید بیشتر، مارگوت را دوست دارم، و کسی چه می‌داند اگر من پدر او بودم چه بچه بداخلاقی از وی پدید می‌آمد این نامه‌ها به عنوان شاهدی برای تکذیب ادعاها در مورد بی‌مهری اینشتین به خانواده‌اش به کار رفته‌ است.

حقوق معنوی

اینشتین دارایی‌ها، و نیز استفاده از تصویر خود را به دانشگاه عبری بیت‌المقدس وقف کرده است. اینشتین در طول حیات خود از دانشگاه حمایت بسیاری کرده و این حمایت از طریق حق امتیازاتی که از طریق امتیاز دهی به فعالیت‌ها دریافت می‌شود ادامه دارد. آژانس روجر ریچمن به عنوان کارگزار دانشگاه عبری بیت‌المقدس صادرکننده پروانه استفاده تجاری از نام آلبرت اینشتین و تصاویر مربوط به وی و دیگر تصاویر شبیه به آن است این آژانس به عنوان دارنده اصلی پروانه می‌تواند استفاده تجاری از نام اینشتین را که از معیارهای خاصی متابعت نمی‌کند کنترل کند (مثلاً زمانی که نام اینشتین به عنوان یک نشان تجاری به کارمی‌رود باید به همراه آن، نشان ™ به کار رود). از ماه می ٢٠٠٥، کوربیس آژانس روجر ریچمن را در اختیار گرفت.

افتخارات

ـ آآلبرت اینشتین شماری از افتخارات خود را پس از مرگ به دست آورده ‌است برای نمونه :

ـ در سال ١٩٩٩، تایم، آلبرت اینشتین را مرد قرن نامید.

ـ همچنین در سال ١٩٩٩، نظرسنجی گالوپ،اینشتین را چهارمین مرد محبوب جهان در قرن بیستم معرفی کرد،

ـ یونسکو به مناسبت صدمین سال مقالات نسبیت خاص، اثر فوتوالکتریک و اثر براوانی سال ٢٠٠٥ را سال جهانی فیزیک نامید.

ـ آکادمی ملی علوم تندیس برنز یادبود آلبرت اینشتین را در محوطه مقر این آکادمی، در واشنگتن نصب کرده‌است.

ـ از جمله همنام‌های انشتین می‌توان به این موارد اشاره کرد:

ـ واحدی که در نورشیمی مورد استفاده قرار می‌گیرد، انشتین.

ـ عنصر شیمیایی ٩٩، اینشتینیوم.

ـ استروئید ٢٠٠١ اینشتین.

ـ جایزه آلبرت اینشتین.

ـ جایزه صلح آلبرت اینشتین.

ـ دانشکده پزشکی آلبرت اینشتین دانشگاه یشیوا که در سال ۱۹۵۵ افتتاح شده‌است.

ـ مرکز پزشکی آلبرت اینشتین در فیلادلفیا، پنسیلوانیا

اثرهای انشتین

اینشتین در طول حیات خود بیش از پنجاه مقاله علمی منتشر کرد. او همچنین آثار غیرعلمی متعددی نیز منتشر کرده‌است، که از آن جمله می‌توان به “درباره صهیونیسم” (١٩٣٠)، “چرا جنگ؟” (١٩٣٣، به همراه زیگموند فروید)، “دنیایی که من می‌بینم” (١٩٣٤) و “پس از سال‌های پایانی من” (١٩٥٠) اشاره کرد.

سال‌های آخر

وی در خلال جنگ جهانی دوم به آمریکا مهاجرت کرد تا در پروژه‌ای که این کشور به منظور تحقیقات برای ساخت بمب اتمی راه‌اندازی کرده بود شرکت کند. پس از پایان جنگ و تأسیس اسرائیل به آن کشور مهاجرت کرد و به عنوان عضو هیئت علمی و استاد در دانشگاه عبری اورشلیم به تدرس پرداخت. سرانجام دوباره به آمریکا بازگشت و در شهر پرینستون ساکن شد و در روز ۱۸ آوریل ۱۹۵۵ در همان‌جا در گذشت.

دیدگاهتان را بنویسید