ويليام شكسپير از يک سرطان نادر رنج مي‌برده است

طبق گفته يك كارشناس آلماني كه ادعا مي‌كند بر روي چهار پرتره شكسپير بررسي‌هايي انجام داده، اين نمايشنامه‌نويس برتر جهاني از درد ناشي از يك نوع نادر سرطان، درگذشته كه چشم چپش را از شكل انداخته است.

به نقل از منابع خبر اينترنتي، هامر اشميت هومل، كارشناس آلماني كه نتيجه تحقيق ١٠ ساله‌اش را اواخر ماه جاري در تحقيقي با عنوان چهره واقعي ويليام شكسپير منتشر مي‌كند، از فن‌آوري كالبدسنجي هم چون تكنيك تشخيص تفاوت‌هاي تصوير فوتوگرامتري، مونتاژهاي كامپيوتري و اسكن‌هاي ليزري براي بررسي نه تصوير كه به شكسپير نسبت داده شده، استفاده كرده است.

در چهار عدد از اين پرتره‌ها ١٧ حالت شخصيتي مشابه ديده شده، پرتره‌هاي چاندوس و فلاور، نيم تنه “داونانت” و ماسك مرگ “دارمستات” همه يك مرد را نشان مي‌دهند: ويليام شكسپير.

اين كارشناس آلماني گفت: اين تصاوير، چهره شكسپير را با جزييات كامل طوري نشان مي‌دهند كه به يك چهره واقعي بسيار نزديكند. اين امر بيانگر آن است كه شكسپير جلوي اين هنرمندان نشسته و آنها اثر هنري‌شان را خلق كرده‌اند.

اين پرتره‌ها رشد پلك چپ بالايي و يك برآمدگي را در گوشه بيني‌اش نشان مي‌دهند كه اين امر بيانگر سه مرحله متفاوت از يك بيماري است.

هامر اشميت هومل گفت: در دوران شكسپير هنرمندان سعي مي‌كردند، جزييات مدل خود را به صورت حقيقي و كامل ثبت كنند، به همين علت، تمام نشانه‌هاي اين بيماري را در چهره شكسپير مي‌توانيم ببينيم. به اين ترتيب يك تيم از پزشك‌ها به بررسي اين نقاشي‌ها پرداختند و نتيجه گرفتند، شكسپير كه در سال ١٦١٦ در سن ٥٢ سالگي درگذشته است، از يك نوع نادر سرطان رنج مي‌برده است.

والتر لرچه، چشم پزشك در اين باره گفت: اين نمايشنامه‌نويس از يك سرطان كه به سندروم ميكوليچ معروف است، رنج مي‌برده است. در اين بيماري بيمار به ريزش اشك دچار مي‌شود. برآمدگي گوشه بيني‌اش در سمت چپ چهره‌اش بيانگر يك تومور كوچك است.

خوست متز، متخصص پوست گفت: همانطور كه نقطه زرد بر روي لب پايين پرتره اثر فلاور نشان مي‌دهد، وي به يك ورم مخاط دهاني دچار است. هامر اشميت هومل گفت: مطمئنا شكسپير از درد زيادي رنج مي‌برده است. بويژه از شكل افتادن چشم چپش بدون شك بسيار رنج آور است. برآمدگي گوشه بيني‌اش نيز درد بزرگ ديگري است.

كشفيات وي مباحث زيادي در انگليس به وجود آورده است. گالري پرتره ملي كه مطالعه چهار ساله‌اي را براي به نمايش گذاردن پرتره‌هاي به جا مانده از اين نمايشنامه‌نويس، آغاز كرده بود تا در نمايشگاهي با عنوان “در جست و جوي شكسپير” آنها را نمايش دهد، گفت: ما امروز هيچ پرتره حقيقي از اين شاعر در دست نداريم.

اكثر متخصصان، از جمله متخصصان گالري پرتره ملي، معتقدند كه تنها تابلوي نقاشي چاندوس ممكن است پرتره شكسپير باشد. نيم‌تنه داونانت كه به مدت ١٥٠ سال در باشگاه گاريك لندن مورد بررسي قرار گرفته است، گمان مي‌رود، اثري از روبيلياك، مجسمه‌ساز فرانسوي قرن ١٨ باشد. اما هامر اشميت هومل، رد پاي اين نيم‌تنه را از طريق خاطرات ويليام كلينت (مسوول كالج موزه هاترين رويال لندن) به دوران شكسپير برده است.

تحقيقات وي نشان مي‌دهد، كلينت اين نيم‌تنه را در سال ١٨٣٤ از نزديكي يك سالن تئاتر كه پيش از آن به “سر ويليام داونانت” (پسر خوانده شكسپير)  تعلق داشته، كشف كرده است.

داونانت مالك پرتره‌هاي زيادي از شكسپير از جمله تابلوي نقاشي چاندوس بوده است. اما بحث برانگيزترين تابلوهاي پرتره، اثر فلاور است كه گالري ملي پرتره آن را اثري تقلبي خوانده است. هارمر اشميت نيز اين اثر را كپي از پرتره‌اي خوانده است كه ١٠ سال پيش مورد بررسي قرار گرفته است.

ماسك مرگ دارمستات نيز از مدت‌ها پيش به عنوان يك اثر تقلبي متعلق به قرن ١٩ شمرده ميشد.

اما طبق تحقيقات هامر اشميت هومل، ورم‌هاي حک شده بر روي يك ماسك نشان مي‌دهد، اين اثر مدتي كوتاه بعد از مرگ شكسپير ساخته شده است.

دیدگاهتان را بنویسید