کمی سکوت کن و چیزی نگو !

آیا دیگر صدای پرندگان را میشنوی آیا در هیاهوی صنعت و فن آوری دیگر جایی برای انسان یا انسان بودن باقی میماند آیا تا به حال به صدای قلب خود گوش داده ای که چقدر تند میزند چرا اینقدر عجله میکنی آیا تا به حال شیفته رنگ آبی آسمان یا رنگ سبز طبیعت شده ای نه دیگر وجدانی بیدار نیست ! افسوس دیگر کسی به رنگ آبی آسمان که این روزها تیره شده یا به طبیعتی که در حال نابودی است نمی اندیشد ای انسان طبیعتی که خدا میلیونها سال دست نخورده ، سالم و زنده نگاه داشته است را طی چند سال به نابودی میکشانی به خداوندی خدا قسم دل خدا نیز به حال طبیعت میسوزد انسانیت موهبتی خدایی است سعی کنیم خدا و هر آنچه خدا دوست میدارد را دوست داشته باشیم نه جنگ ، نه اختلاف نظر ، نه دشمنی آیا نه این است که همه زیر یک سقف آبی (آسمان) زندگی میکنیم چرا همه را خواهر و برادر خود نمیپنداریم بیایید کینه را از دل دور کنیم و دمی به دوستی بیندیشیم حتی با طبیعت ! به امید که روزی سلاحی تولید نشود وجدانمان بیدار شود و با نعمتهای خدا چنان برخورد کنیم که آیندگان نیز از این نعمتها بهره ببرند… پاینده باشید

دیدگاهتان را بنویسید